Mission Possible

Onze kinderen in Odessa

Nazar

Mission Possible Opvang OdessaZes jaar is Nazar. Hij wacht ons altijd op aan de rand van het dorp in de buurt van het station. Hij woont in een koude kamer in een gebouw dat meer op een schuur lijkt en waar keuken en toilet moeten worden gedeeld met de buren. Nazar heeft alleen nog een moeder; zij is verslaafd aan alcohol. Andere familieleden heeft hij niet. Als z’n moeder dronken is moet Nazar zelf zorgen voor hun dagelijks brood. Hij is te jong om te werken dus bedelt hij. Als de dorpelingen het hongerig kind zien geven ze meestal wel iets. Soms komt hij naar de winkel en vraagt om brood.


Nazar heeft nog niet zoveel interesse in de activiteiten op de kinderclub. Maar hij komt elke keer voor de hete thee en de koekjes en voor de warme kleding die af en toe wordt uitgedeeld. Nog onderweg naar de club vraagt hij ons al “Is er vandaag weer thee en zijn er koekjes?”


We doen ons best om de jongen niet alleen eten te geven, maar ook hem te omarmen en warme, vertroostende woorden tegen hem te zeggen. We hopen en bidden dat Nazar ondanks alles mag opgroeien, z'n school af zal maken en een normaal bestaan zal leiden. Wij zullen er alles aan doen om hem daarbij te helpen.


Ondersteun de opvang in Odessa e.o. Doneer 



Roma en Dima

 

Larisa, onderwijzeres van beroep, besloot na de geboorte van haar tweede zoon, te stoppen met haar lievelingsbaan en zich bezig te houden met  . Het was voor de alleenstaande moeder moeilijk om haar twee kinderen te onderhouden met het salaris van een plattelandsonderwijzeres. Dat salaris was al niet genoeg om eten te kopen voor haar kinderen, laat staan voor de woonkosten, kleding en brandhout voor de winter. Overleven was bijna niet mogelijk en na haar ontslag nam ze een paar geiten. De melk die ze na eigen gebruik overhield werd verkocht. Na een paar jaar nam het aantal geiten toe en haar oudste zoon Roma hielp zijn moeder met het hoeden van de geiten. Zijn werkdag begint al om vijf uur ‘s ochtends en om acht uur gaat hij naar school. Als hij weer uit school komt helpt hij zijn moeder weer en ‘s avonds maakt hij zijn huiswerk. Het valt hem zwaar maar hij begrijpt dat zijn moeder het werk alleen niet aan kan.  En als ze geen geiten hebben, hebben ze ook geen inkomen.


‘s Winters verblijven de nieuw geboren geitjes in dezelfde kamer als waar de jongens slapen. Ze hebben geen andere keus, de schuur is te koud en de jonge geitjes hebben warmte nodig vertelde ons Svetik.


De kleding van Roma is doordrengt met de geur van de geiten. De kinderen van zijn klas blijven daarom bij Roma uit de buurt. En hoewel hij al dertien jaar is heeft hij alleen maar vriendjes onder de jongere kinderen.


In het begin bezocht alleen zijn jongere broer, Dima, onze club. Hij is vijf jaar oud.


Mission Possible OdessaDeze zomer brachten we een bezoek aan het gezin, gaven hen producten en kleding voor de kinderen. We maakten kennis met de moeder en we vertelden haar over de kinderclub. Larisa bleek een heel sociaal persoon en vertelde ons veel over haar leven en de moeilijkheden waar ze dagelijks mee te maken heeft.


Na dit bezoek begon ook Roma de club te bezoeken. Hij vind de Bijbelverhalen heel erg leuk en doet met veel plezier mee aan de discussie en het beantwoorden van de vragen.



   
Mission Possible Odessa Mission Possible Odessa
   

Dima gebruikte voor de eerste keer een schaar en klei op de club. De kinderen lopen achter in hun ontwikkeling en voelen zich beledigd door de wereld om hen heen. Wij proberen hen op alle mogelijke manieren te ondersteunen en aan te moedigen en helpen hen zich comfortabel te voelen in gezelschap van andere mensen.

   
Mission Possible Odessa Mission Possible Odessa
   



Ondersteun de opvang in Odessa e.o. Doneer 



Twee kinderen achter een hek


Mission Possible Opvang OdessaVladik en Victoria wonen onder ellendige omstandigheden. Hun alcoholische ouders hebben alles wat in huis is verkocht om wodka te kopen. De kinderen krijgen hun voedsel en andere benodigdheden uit de vuilstort. Hun kleren stinken en andere kinderen plagen hen en willen niet met ze spelen. Naast deze problemen hebben met problemen met hun spraak als gevolg van verwaarlozing.

Hun huis is naast het gebouw waar regelmatig de clubactiviteiten worden georganiseerd voor de kinderen uit het dorp. Maar het angstige jongetje en meisje hebben die activiteiten nog nooit bijgewoond. In juli hebben we een week lang een zomerkamp georganiseerd in het dorp van Vladik en Victoria. Toen ons kamp begon, keken zij van achter het hek toe, nieuwsgierig en verdrietig.

 


Onze teamleden bezochten hun huis, brachten schone kleren, en moedigden de moeder aan om 
de kinderen voor te bereiden op het kamp van de volgende dag. Vroeg in de ochtend waren ze gekleed en stonden ons op te wachten!

Vladik en Victoria waren geobsedeerd door alles wat ze zagen en hoorden. Er ging een wereld voor hen open. Toen de andere kinderen begrepen dat Vladik en Victoria speciale aandacht nodig hadden, wilden ze hen helpen en nodigden hen uit om met de activiteiten mee tedoen. De angst van broer en zus begon weg te smelten. Het zomerkamp betekende heel veel voor hen.

Mission Possible Opvang Odessa Mission Possible Opvang Odessa
   


Ondersteun de opvang in Odessa e.o. Doneer 



Hersteld van een tragische jeugd en nu een zegen voor andere kinderen

Mission Possible OdessaUlyana stapte ons opvanghuis binnen vlak voor de kerst van 2008. Ze was in shock toen ze aankwam. Slechts een paar dagen eerder had ze haar moeder gevonden, opgeknoopt aan een touw in de schuur.

Haar moeder had negen kinderen - allemaal van verschillende vaders - en had aids opgelopen. Er waren geen geboorteaktes en geen van de kinderen had ooit een medisch onderzoek gehad. Ze leefden in een één-kamerwoning en om de kinderen stil te houden, gaf de moeder hen allen "bessensap". Zelfs de jongste van drie kreeg met de lepel de wodka. Dit onderdrukte al hun eetlust ...

Op een ochtend werden de kinderen verkleumd wakker zonder dat moeder in de buurt was. Ulyana ging op zoek naar haar toen zag ze het afschuwelijke tafereel in de schuur. Ze pakte de voeten van haar moeder en probeerde haar naar beneden te trekken.

Het duurde enkele weken voor dat Ulyana in staat was om te praten en ons dit verhaal te vertellen vanwege de shock die ze had opgelopen.
Mission Possible Odessa


Ulyana was als een bang klein diertje. Ze had moeten leren hoe te overleven in de wereld, en in  elke situatie ze klaar om te vechten en zichzelf te verdedigen. Ze dacht dat ieder ander mens haar vijand was. Maar beetje bij beetje begon de sfeer in ons huis Ulyana's hart te verzachten. Het onschuldige meisje in haar begon te ontluiken en ze realiseerde zich dat ze het dragen van mooie kleding leuk vond en ze vroeg of ze een nieuw kapsel en oorbellen mocht hebben.


Zes jaar zijn verstreken sinds die tijd. Ulyana is uitgegroeid tot een ijverige en betrouwbare helper in het opvanghuis (rechts op de foto). Sinds kort maakt ze deel uit van het team dat dorpen bezoekt in de regio Odessa. Zij is verantwoordelijk voor de groep van de jonge kinderen en geeft les op de zondagschool in het dorp Mayory, die zij en het team elke vrijdag bezoekt.

Mission Possible OdessaDit is Ulyana's beschrijving van haar eerste bezoek aan het dorp: "Een tijdje geleden werd mij voorgesteld om deel te nemen aan het kinderwerk in Mayory. Ik besloot om het te proberen. Ik hou erg veel van kinderen en wil graag onderwijzeres worden. De kinderen in het dorp accepteerden me heel goed. Ik denk dat ze graag met me willen zijn. De relatie was zo goed dat het voelde alsof we elkaar al tien jaar kenden en niet maar een dag! Ik wil hen zo vaak als mogelijk opzoeken! "


De mogelijkheid om anderen te helpen heeft Ulyana erg geholpen haar eigen verleden te overwinnen.

Ondersteun de opvang in Odessa e.o. Doneer



Mission Possible OdessaBerezovka, op zo'n 100 km van
Odessa, is één van de dorpjes, die door vrijwilligers van Mission Possible worden bezocht. In het dorp is een opvangtehuis voor kinderen die uit hun gezin zijn geplaatst. Momenteel worden er 18 kinderen opgevangen in de leeftijd van 4 tot 16 jaar. Het opvangtehuis krijgt nauwelijks bezoek en de kinderen zijn dan ook erg blij als we langskomen. De eerste keer dat we kwamen kregen moeilijk contact met deze kinderen die allemaal een traumatisch verleden hebben. Maar onze bezoekjes hebben een positief invloed op hen. Sasha is 9 jaar en zijn broer Dima, 7. Enkele maanden geleden zijn zij uit huis geplaatst omdat beide ouders alcoholist zijn. De broertjes woonden onder erbarmelijke omstandigheden en gingen nauwelijks naar school. Toen Sasha voor de eerste keer in het weeshuis kwam was hij erg opstandig. Hij luisterde naar niemand, had altijd ruzie op school en maakte nooit zijn huiswerk. Maar de laatste tijd is hij sterk veranderd. Hij helpt mee in het tehuis en op school blijkt hij een goede leerling te zijn. Tijdens het bezoek doen we altijd spelletjes en een Bijbelles met deze keer als thema 'Wat wil je later worden'. De droom van Sasha is dat hij later brandweerman wordt. Het bleek dat alle jongens in het opvangtehuis van voetbal houden. Maar niemand heeft een shirt en er is zelfs geen voetbal beschikbaar. De volgende keer als we het tehuis bezoeken zullen we daar zeker verandering in brengen.

Mission Possible OdessaDit is Andrey, hij is 4 jaar. Hij is al lang in het opvangtehuis. Volgens zijn eigen woorden is hij hier altijd geweest. Hij kent zijn eigen ouders niet en kan zich niet eens voorstellen dat hij ouders heeft. In tegenstelling tot veel andere kinderen in het tehuis is Andrey een erg vrolijke en sociale jongen.









Ondersteun de opvang in Odessa e.o. Doneer



Mission Possible OdessaEnkele jaren geleden begon onze straatpatrouille in Odessa met het bezoeken van een erg arm dorp, Mayory. Gezinnen ontvingen hulp en er werden activiteiten georganiseerd voor de kinderen. Een van de kinderen was Sasha. Hij groeide op in een groot gezin. Om de eindjes aan elkaar te knopen werd hij op jonge leeftijd al ingeschakeld om geld te verdienen. Oud ijzer verzamelen, meehelpen met het binnenhalen van de oogst en later toen Sasha wat ouder werd laden en lossen van vrachtwagens. Veel onderwijs heeft Sasha in die tijd niet meegekregen. Op 14-jarige leeftijd dronk Sasha net als de rest van zijn vrienden wodka en leefde een leven net als de rest in het dorp; zonder dromen en zonder plannen voor de toekomst.
In die hoedanigheid kwam Sasha naar de club die door Mission Possible werd georganiseerd in het dorp. "Ik vond de spelletjes en de andere activiteiten erg leuk maar ik was vooral onder de indruk van hoe ze daar met ons om gingen. Ik kon maar niet begrijpen waarom ze dat deden omdat onze ouders en onderwijzers nooit op dieMission Possible Odessa manieer tijd met ons doorbrachten. Eén van de eerste dingen die ik leerde op de club was dat God de bedenker was van het gezin en dat Hij wilde dat iedereen in het gezin geliefd werd en gelukkig was." Sasha kwam regelmatig op de club en bezocht ook activiteiten die voor de jeugd in Odessa werden georganiseerd. Op 16-jarige leeftijd werd Sasha gedoopt. Mbv Mission Possible werden documenten voor Sasha geregeld en kon hij een opleiding als automonteur in Odessa gaan volgen. Vorig jaar heeft Sasha zijn opleiding aan de Bijbelschool afgerond.

Dit jaar is Mission Possible een nieuw project gestart in de Odessa regio. Elke week bezoeken onze medewerker met vrijwilligers vier dorpen en organiseren activieteiten voor de kinderen. de nood in deze dorpen is net als in Mayory groot. Veel mensen zijn werkloos, er is alcoholmisbruik en veel gezinnen hebben grote problemen; huizen en infrstructuur zijn in een slechte staat. Sommige dorpen zijn na hevige regenbuien onbereikbaar. Speciaal voor dit project is een bus aangeschaft. We hebben voor de coördinatie en uitvoering vanhet project een uitermate geschikte kandidaat gevonden: Sasha, opgegroeid onder exact dezelfde omstandigheden maar wiens leven door bezoek aan de club totaal is veranderd! 

Mission Possible Odessa Mission Possible Odessa


Ondersteun ons programma voor de kinderen van Odessa e.o Doneer nu



RuslanRuslan
is in de winter van 2009 bij ons gekomen. We kwamen hem tegen op straat. Zijn vader heeft hij nauwelijks gekend; die is al jaren geleden overleden. Samen met zijn moeder zwierf hij rond en overnachtten ze in kelders en garages. Maar Ruslan was zijn moeder kwijtgeraakt en wist niet waar hij haar moest zoeken. Ruslan had geen documenten en wist zelfs niet in welke plaats hij was geboren. Na een lange zoektocht kwamen we erachter dat Ruslan's moeder naar het ziekenhuis was gebracht. Voorbijgangers hadden haar op straat gevonden. Maar opname in het ziekenhuis had niet geholpen en in de herfst van 2009 was ze overleden. Het ziekenhuis had niet de moeite genomen om eventuele familieleden te achterhalen en had haar als ongeidentificeerd persoon laten begraven. De gegevens van moeder wilde het ziekenhuis alleen maar aan ons geven als wij de door hen gemaakte kosten voor de begrafenis wilden vergoedden. Tot op dit moment zijn we bezig om documenten voor Ruslan te regelen. Daarmee hopen we de voogdij over hem te krijgen. Ruslan is inmiddels 13 jaar. Hij heeft een leerachterstand van vier jaar maar doet erg zijn best. Sinds kort hebben we contact kunnen leggen met een broer van Ruslan's vader. Die werkt als gast arbeider in Portugal. Binnenkort komt hij naar Oekraïne en wil zijn neefje graag ontmoeten. Wordt vervold.

Ondersteun de opvang in Odessa                      Doneer



Slava and Sergey FamilyDe eerste 2 jaren in het leven van Sergey in Slava waren verschrikkelijk; kou, honger, vuil en angst. Hun aan alcoholverslaafde moeder sloeg hen regelmatig en de kleintjes probeerden zich steeds voor haar te verstoppen. Uiteindelijk belden de buren de politie en afgelopen zomer werden beide broertjes naar ons tehuis in Odessa gebracht. In het begin huilden ze alleen maar en waren geregeld ziek. De jongens konden maar 2 woorden uitbrengen, "Niet slaan!" en hadden vaak nachtmerries. De afgelopen tijd zijn we op zoek gegaan naar een pleeggezin. Via lokale kerken hebben we informatie verspreidt over Sergey en Slava. En niet lang geleden werden we bezocht door Dmitri en Evgeniya, jonge ouders met 2 tienerkinderen. Zodra ze bij ons kwamen hingen Sergey en Slava aan hun benen en wilden hen niet laten gaan. Dmitri en Evgeniya kwamen vaker langs en besloten al gauw om beide jongens te adopteren. De tweeling heeft nu zorgzame ouders en zelfs een eigen kamer. De jongens begonnen direkt het voorbeeld van hun vader te volgen: Toen ze zagen hoe hij zijn schoenen poetste voordat hij naar zijn werk ging besloten ze mee te helpen en poetsten alle schoenen in de gang. Toen ze daar mee klaar waren waren de muren in de gang aan de beurt.....
De tweeling begint nu meer te praten, is rustiger, slaapt beter en proberen zoveel mogelijk tekenfilms te kijken. "Het gaat erg goed met de jongens", zeggen Dmitri en Evgeniya. "Wij zijn door hen veranderd en denken er aan om nog een paar pleegkinderen op te nemen".

Ondersteun de opvang in Odessa                      Doneer nu

Lees hieronder meer over Sergey en Slava.

 


Slava and SergeySlava en Sergey zijn een tweeling van 2,5 jaar oud. Ze werden bij ons gebracht door de politie. Totaal verwaarloosd en uitgehongerd. Wie de vader is is niet bekend en de moeder is alcoholverslaafd. Net als hun oma die als dakloze bekend stond maar is overleden. Moeder was bij geboorte van de tweeling alleen maar geïnteresseerd in de kinderbijslag. En als die was verbrast ging zij met dronken vrienden op zoek naar alcohol, de kinderen alleen achterlatend; soms dagen lang. Regelmatig hielpen de buren de kinderen verschonen en gaven hen te eten. En als moeder thuis kwam was ze razend dat iemand zonder haar toestemming de kinderen had verzorgd. Ze sloeg de jongetjes en schreeuwde tegen hen. De laatste keer dat ze op zoek ging naar alcohol vergat ze de deur af te sluiten. De jongens, vervuild en onder blauwe plekken, liepen naar buiten. Maar daar werden ze aangevallen en gebeten door een hond. De politie werd gewaarschuwd door de buren en bracht de kinderen naar ons opvangtehuis. De jongens praten nauwelijks. De enige woorden die we gehoord hebben zijn "Niet slaan". Dat roepen ze als ze 's nachts wakker schrikken. Inmiddels gaat het beter met hen. Ze zijn vaak ziek want ze hebben een zwak afweersysteem. Maar ze eten weer normaal en lachen weer. Vooralsnog blijven ze in ons tehuis. Daarna gaan we op zoek naar een vervangend gezin.

Help mee Slava en Sergey onderdak te geven Doneer nu