Mission Possible

Van de Voorzitter

Voorwoord jaarverslag 2016

 

Inleiding

Glunderend bestelden de leden van het team wat ze wilden eten. Je kon zien dat ze niet vaak in een restaurant kwamen; uit-eten-gaan is voor hen een uitzonderlijke luxe. De vijf vrouwen en één man waarmee wij als bestuurders van Mission Possible aan tafel zaten vormen de staf van één van onze projecten in Oefa (Basjkirostan, een autonome republiek van de Russische Federatie). Door het team uit te nodigen met ons te eten wilden we hen onze dankbaarheid tonen voor hun inzet en onze waardering kenbaar maken voor de wijze waarop ze mensen in grote problemen helpen. Prachtmensen..

 

Veldbezoek

Het bestuur gaat elk jaar met een delegatie op bezoek bij de projecten die Mission Possible ondersteunt. Natuurlijk om te kijken of het geld effectief wordt besteed. En ja ook om na te gaan of we de visie van Mission Possible adequaat vertalen naar het werk in het veld. Zeker! Maar ook om al die werkers, die in uiterst moeilijke omstandigheden en met zeer beperkte middelen, hun werk moeten doen onze belangstelling en waardering te tonen, te bemoedigen ook.

 

Motivatie

Aan tafel spraken we met de teamleden over hun werk en de problemen waar ze dagdagelijks mee te maken hebben. Maar ook over hun motivatie. Waarom stellen knappe, hoogopgeleide vrouwen (de meesten cum laude geslaagd) hun leven beschikbaar om andere vrouwen en hun kinderen te helpen overleven in een harde wereld? Ze getuigden van hun Heer Jezus Christus. 

 

Maar God heeft naar ons omgezien!

Wij, in de nacht verdwaalden, –

hoe zou het ons vergaan indien

Hij ons niet achterhaalde …

 

Heer Jezus, die ons hebt opgezocht,

Gij opgang uit den hoge,

die onze ziel hebt vrijgekocht,

dat zij U dienen moge… 

 

Bemoediging

Met de werkbezoeken beoogt het bestuur van Mission Possible ook de werkers te bemoedigen. Maar elke keer maken we mee dat wij als bestuur en directie  bemoedigd naar huis terugkeren.., wat een prachtmensen..,. wat gaaf hoe Gods goedheid zichtbaar mag worden door deze mensen…, wat boffen wij dat wij als bestuursleden en directie hierbij betrokken mogen zijn.

 

Vrouwen

Zoals gezegd bezochten we als bestuur – samen met onze directeur Bert Dokter – in het verslagjaar het project Oefa, maar ook die in Sint Petersburg.  Met zowel de staf als de mensen in de opvang werd uitgebreid gesproken over het werk, de problemen en de plannen voor de toekomst. Bij elk bezoek valt het mij weer op dat veel werk in opvangtehuizen en ‘gezinspatrouilles’ door vrouwen wordt gedaan. Voor deze vrouwen heb ik diepe bewondering. Ik heb wel eens gezegd: Rusland wordt ‘drijvende’ gehouden door vrouwen. Waar zijn de mannen…, waar zijn de vaders…? Voor de mannen bij Mission Possible kun je dan ook dubbel respect hebben; zij nemen hun verantwoordelijkheid wel.

 

Effectieve hulp

Tijdens ons bezoek konden we tevreden vaststellen dat de opvang van (vaak hele jonge) alleenstaande moeders effect heeft. Deze vrouwen hebben te maken met huiselijk geweld, soms met alcohol- en drugsverslaving en hebben niet voldoende inkomen om huur te betalen. Daardoor komen ze op straat te staan. Veel van deze jonge moeders zijn zelf opgegroeid in een gebroken gezin of staatweeshuis. Zij zijn totaal niet voorbereid op een zelfstandig bestaan en hebben problemen die ze zelf niet kunnen oplossen. Mission Possible biedt deze jonge vrouwen niet alleen tijdelijk onderdak. Ze worden ook geleerd hoe ze hun kinderen moeten opvoeden en krijgen psychologische hulp, medische zorg en juridische bijstand. Op die manier proberen we er aan bij te dragen dat deze vrouwen zich zelf (weer) kunnen redden en samen met hun kinderen een zelfstandig leven kunnen opbouwen. Zonder de hulp van Mission Possible zouden deze vrouwen niemand hebben die naar hen omzag.

 

Nieuw opvangcentrum

In het verslagjaar heeft Mission Possible in Jekaterinaburg, met hulp van EO-Metterdaad, een gebouw gekocht dat dienst zal gaan doen als opvangcentrum voor probleemgezinnen. Dit centrum stelt Mission Possible in staat om met name vrouwen die slachtoffer zijn geworden van huiselijk geweld te op te vangen en te ondersteunen. In Rusland zijn er jaarlijks duizenden vrouwen en kinderen het slachtoffer van huiselijk geweld.

 

Armenië

Mission Possible heeft in 2016 gesprekken gevoerd met de Stichting Armeense Kindertehuizen. Dit met het oogmerk de activiteiten van deze stichting onder te brengen bij Mission Possible. In het licht van deze gesprekken bezocht ik samen met Bert Dokter en Gevorg Babayan (voorzitter van de stichting) Armenië. We oriënteerden ons op de vraag of we de activiteiten van deze stichting kunnen voortzetten en de projecten kunnen inbedden in de visie van Mission Possible (van materiële ondersteuning naar meer ondersteuning met training en ondersteuning van het gezin). Het was een buitengewoon vruchtbare reis waarbij Bert en ik met onze ‘oude contacten’ in Armenië konden spreken over onze plannen. We spraken daarnaast met lokale foundations, het bankwezen, de minister van sociale zaken en met de premier van Nagorno Karabakh.

 

Voor ons, Bert Dokter en mij, is Armenië geen onbekend land. Samen hebben we Armenië vaak bezocht. We hebben goede ingangen op alle niveaus en Bert heeft in het verleden samengewerkt met een lokale organisatie in de humanitaire hulpverlening. Die contacten zijn altijd gebleven en de samenwerking wordt weer opgepakt.

 

Naar aanleiding van dit alles heeft het bestuur van de stichting Armeense Kindertehuizen formeel het besluit genomen de activiteiten over te dragen aan Mission Possible Nederland en de stichting Armeense Kindertehuizen op te heffen. Het bestuur van Mission Possible heeft op grond van haar bevindingen besloten projecten in Armenië op te gaan zetten; met name in de zeer arme regio van Nagorno Karabakh. De vrijwilligers die betrokken waren bij het werk van Armeense Kindertehuizen zullen zich blijven inzetten voor de mensen in Armenië.  Zij gaan vormgeven aan de werkgroep Mission Possible Armenië.

 

Bundeling van krachten

Hiermee wordt Armenië naast Albanië, Bulgarije, Oekraïne en Rusland het vijfde land waar Mission Possible actief is. De overname van de activiteiten van de stichting Armeense Kindertehuizen past in het streven van Mission Possible om krachten die in het werkgebied van Mission Possible actief zijn te bundelen. In Nederland zijn meerdere organisaties betrokken op hulpprojecten in voormalige Sovjet-landen. Hoe mooi zou het zijn als we met meer organisaties samen konden werken zodat er bundeling van krachten zou kunnen ontstaan.

 

Baby box project

In het verslagjaar startte Mission Possible het baby box project. Er worden dozen met benodigdheden voor baby’s en hun jonge moeders samengesteld en uitgedeeld in Bulgaarse Roma dorpen en in Rusland

 

Het baby box project blijkt erg succesvol. We bereiken daarmee dat de ontvangers heel concreet hulp krijgen die ze heel erg hard nodig hebben: benodigdheden voor de baby's en moeders, instructies, gezondheidszorg, kennis, mentale ondersteuning en pastorale zorg. Heel mooi om op deze manier Gods liefde voor mensen zichtbaar te mogen maken.

 

CBF

Mission Possible Nederland mag zich vanaf 1 juli ‘erkend goed doel' noemen. De erkenning door het CBF gaat onder andere over kwalitatieve aspecten zoals impact, doelrealisatie en risicomanagement. We zijn blij met deze CBF-erkenning; het maakt het voor iedereen die Mission Possible steunt helder dat ‘de boel op orde is’, dat op een verantwoorde manier wordt omgaan met onze fondsenwerving, we transparant zijn en dat u als gever er op kan vertrouwen dat uw giften goed besteedt worden.


Bestuurswisseling

Afgelopen jaar namen we afscheid van ons bestuurslid Elwin Groenevelt. Elwin is vanaf de oprichting bestuurslid geweest en we zijn hem zeer erkentelijk voor zijn betrokken inzet. Elwin is opgevolgd door Teko Boeringa die we hartelijk welkom heten in ons bestuur. Teko heeft de rol van penningmeester van Elwin Groenevelt overgenomen.

 

Bedankt

Terugkijkend op 2016 past het om Bert Dokter, directeur van Mission Possible Nederland en vice president van Mission Possible Internationaal, heel hartelijk te bedanken voor zijn grenzeloze inzet; al weer zo veel jaren.

 

Tot slot kan ik niet anders dan dankbaar zijn dat de fondswerving een stabiel, telkens weer licht groeiend, beeld laat zien. Dat biedt het bestuur de mogelijkheid om projecten langjarig en structureel te ondersteunen. Alle gulle gevers: hartelijk bedankt!


 

Mission Possible Leen van Dijke   
  Leen van Dijke
  Voorzitter Mission Possible Nederland





  Bekijk hier het jaarverslag 2016



Voorwoord jaarverslag 2015


 

Tijdens één van de bezoeken die we als bestuur aan opvangtehuizen en gastgezinnen van Mission Possible in Rusland brachten vroegen we een jongen uit een pleeggezin – hij was 15 jaar – wat hij, als hij president van Rusland zou zijn, per direct zou veranderen. Hij dacht niet lang na. Hij zou alcohol verbieden. En er kwam een totaal verbod op tabak. Als laatste zou hij regelen dat iedereen werk zou hebben. Iedereen kan zich wel een beeld vormen over wat deze jongen in zijn jonge leven had meegemaakt. Gelukkig was er voor hem een plek in een pleeggezin van Mission Possible; voor heel veel anderen niet.

 

Alcohol misbruik is in Rusland een enorm probleem. Waar dit toe leidt zie je in de opvangtehuizen van Mission Possible. Daarnaast zie je de gevolgen van werkloosheid. Van de ene op de andere dag kun je de huur van je appartement niet meer betalen en sta je ook per direct op straat. Voor alleenstaande moeders, die tot dat moment het hoofd boven water konden houden, doemt een zwart gat op.. geen enkel perspectief. Niet voor henzelf; niet voor hun kinderen. Sommigen vinden in een plek in de opvangtehuizen van Mission Possible; veel, heel veel anderen niet.

 

Een groot deel van de stafleden van de voorzieningen van Mission Possible bestaat uit vrouwen. Vaak – niet altijd – vrouwen die zelf eertijds door Mission Possible uit de problemen zijn geholpen. Mij is, telkens als ik het land bezocht, opgevallen dat veel werk in opvangtehuizen en ‘gezinspatrouille’ door vrouwen wordt gedaan. Voor deze vrouwen heb ik diepe bewondering. Ik heb wel eens gezegd: Rusland wordt ‘drijvende’ gehouden door vrouwen. Waar zijn de mannen…, waar zijn de vaders…? Voor de mannen bij Mission Possible kun je dan ook dubbel respect hebben; zij nemen hun verantwoordelijkheid wel.

 

Ik herinner me dat een staflid mij vertelde van de situatie van vrouwen uit het opvangtehuis. Ik vroeg me hardop af hoe je in vredesnaam de moed kunt opbrengen om – telkens weer – met deze vrouwen op te trekken..; jaar in, jaar uit. Ze was daar kort over: haar geloof in Christus was haar bron.

In het afgelopen verslagjaar kon Mission Possible ondersteuning bieden aan projecten die al jaren lang een zeer duidelijke functie vervullen in de opvang van ongehuwde en/of verlaten en/of mishandelde moeders en hun kinderen. Zelfs in uitgesproken ‘moslim – gebieden’ is er – met alle beperkingen en bedreigingen die er zijn – ruimte voor christelijke barmhartigheid.

 

Veel jonge vrouwen die in de opvangtehuizen een plek vinden hebben jaren in staatsweeshuizen gezeten. Rondom hun 18e jaar moeten ze daar uit, maar zijn totaal niet voorbereid op een zelfstandig bestaan. Het komt dan ook vaak voor dat deze jonge mensen helemaal ontsporen waarna ze of zelfstandig of via de Russische overheid bij een opvanggelegenheid van Mission Possible terecht komen. Na de eerste opvang wordt alles in het werk gesteld om de vrouwen zo gauw mogelijk naar een zelfstandige woonruimte te begeleiden en wordt geholpen bij het vinden van werk, zodat er in eigen onderhoud kan worden voorzien. Vaak is langere begeleiding nodig.

 

 

Nu de economische situatie in Rusland sterk is verslechterd wordt de druk op de opvang groter. De mogelijkheden om aan eigen fondswerving te doen staan – als gevolg van het economische slechte klimaat – onder druk. We zijn blij dat we in het afgelopen jaar niettemin veel konden bijdragen aan het ‘draaiende houden’ van opvangmogelijkheden die Mission Possible al jaren ondersteunt.

 

In het verslagjaar hebben we als bestuurders van verschillende donorlanden (VS, UK, Finland en Nederland) een twee-daags overleg gehad over de koers van Mission Possible. Tijdens die meeting is besloten meer gezamenlijk tot eenduidig beleid te komen en het internationale overleg elk jaar te laten plaatsvinden.

 

In 2015 werd het CBF-certificaat verkregen. Dat is voor het bestuur een belangrijk moment geweest. Allereerst omdat we sponsoren van Mission Possible de zekerheid willen bieden dat het geld goed wordt besteed (Mission Possible besteedt bijvoorbeeld het zeer lage percentage van ca. 6 % aan ‘fondswervingskosten’; de rest komt geheel ten goede aan doelen en projecten). Dat wordt door het CBF-certificaat getoetst en transparant gemaakt.

 

Graag wil het bestuur directeur – Bert Dokter – en de staf van verschillende opvangtehuizen en gastgezinnen hartelijk bedanken voor de inzet die in het afgelopen jaar werd getoond; onvoorstelbare loyaliteit met en betrokkenheid op mensen in zeer moeilijke omstandigheden. Dit dwingt diep respect af. 

 

 

Mission Possible Leen van Dijke    Leen van Dijke
   Voorzitter Mission Possible Nederland