Fatima overwon haar alcoholverslaving en kan nu weer moeder zijn

door Gerande Sikkema |

Toen Fatima voor het eerst bij ons Mission Possible team in Asbest in beeld kwam, leek haar situatie uitzichtloos. Samen met haar 13-jarige dochter Ljuba woonde ze in Asbest, een stad in de Oeral. Door de jaren heen was de rol van alcohol haar leven gaan beheersen. Wat begon met een vlucht uit pijn en eenzaamheid, veranderde langzaam in een diepe verslaving.

Voor Ljuba betekende dat een jeugd vol onzekerheid. Haar moeder was er vaak niet echt meer voor haar. Instanties probeerden te helpen, maar niets leek verandering te brengen. Uiteindelijk werd de moeilijkste beslissing genomen: Ljuba werd uit huis geplaatst. Alleen achtergebleven zakte moeder Fatima nog verder weg. Mensen om haar heen waren ervan overtuigd dat het te laat was. Zelfs medewerkers van de opvang en jeugdzorg dachten dat ze deze strijd niet zou overleven. Maar juist op dat moment kwam haar situatie op ons pad.

Tijdens een overleg met de jeugdzorg hoorden wij over Fatima en haar dochter. We besloten naast haar te gaan staan. Medewerkers bezochten haar thuis. Fatima was onder invloed, maar luisterde naar wat we haar vertelden. Toen we haar een plek aanboden in ons rehabilitatieprogramma, gebeurde er iets onverwachts: ze zei ‘ja’. Nog diezelfde dag werden de nodige papieren geregeld en vertrok Fatima naar een rehabilitatiecentrum in een andere stad. Weg van de omgeving die haar steeds terugtrok in de verslaving. Daar begon langzaam iets nieuws te groeien. Fatima ontmoette Jezus.

Voor het eerst in lange tijd ontdekte ze dat haar leven waarde had. Dat er vergeving mogelijk is. Dat er Hoop bestaat.

Voor het eerst in lange tijd ontdekte ze dat haar leven waarde had. Dat er vergeving mogelijk is. Dat er Hoop bestaat, zelfs wanneer alles verloren lijkt. Na enkele maanden keerde ze terug naar Asbest, naar ons centrum. Stap voor stap werkte ze aan herstel. Niet alleen van haar eigen leven, maar ook van de relatie met haar dochter. Jeugdzorg bleef haar situatie volgen, maar Fatima liet zien dat ze serieus was. Ze wilde niet terug naar haar oude leven. Ze wilde haar dochter terug.

Toen de commissie opnieuw bijeenkwam, gebeurde er iets wat bijna niemand nog had verwacht: unaniem werd besloten dat Ljubov terug naar huis mocht. Voor Fatima voelde het als een wonder. De vergadering daarvoor was nog gesproken over het beëindigen van haar ouderlijke rechten. Nu kreeg ze een nieuwe kans. De foto van de omhelzing vertelt het verhaal van de ontlading, blijdschap en verzoening.

Vanuit haar eigen verhaal mag ze nu Hoop doorgeven aan mensen die denken dat er geen uitweg meer is.

Fatima en haar dochter Ljuba in het opvangcentrum

Vandaag wonen Fatima en Ljuba samen bij ons op het centrum. Hun weg van herstel is nog niet klaar. Vertrouwen groeit langzaam. Oude pijn verdwijnt niet in één dag. Maar er is iets veranderd: ze lopen die weg niet meer alleen. Fatima heeft inmiddels zelfs een plek gekregen binnen ons centrum en werkt nu mee om anderen te helpen die vastlopen in verslaving en wanhoop. Vanuit haar eigen verhaal mag ze nu Hoop doorgeven aan mensen die denken dat er geen uitweg meer is.

En Ljuba? Zij staat naast haar moeder. Niet meer als een vergeten kind, maar als een dochter die opnieuw durft te geloven in de toekomst. Dit is wat er gebeurt wanneer Hoop sterker blijkt dan verslaving.

Als je als dochter in Rusland geen liefdevolle opvoeding hebt gehad, hoe geef je dan liefde door aan je eigen kinderen? En wat als je jeugd omgeven wordt met alcoholmisbruik en geweld? Hoe doorbreek je dat patroon? Vandaag komen we samen in actie, zodat kwetsbare dochters sterke vrouwen worden.