Een bezoek aan onze collega’s in Odesa, waar Gods liefde zichtbaar wordt in kleine daden van trouw en zorg.
“Je hebt constant stress. Elke avond als je op bed gaat houd je er rekening mee dat er een drone aanval komt. Je hoopt dat je baby rustig door kan slapen en niet huilend wakker wordt. En die stress heeft gevolgen voor je gezondheid.” Ik zit met Tanya op het kantoor van Mission Possible in Odesa. Vannacht ben ik aangekomen met de bus van Chisinau in Moldavië. Tanya had zich zorgen gemaakt over het late tijdstip van aankomst. “Er geldt een avondklok, ik weet niet of wij jou kunnen ophalen.” Maar het busstation is op loopafstand en ik bereik op eigen gelegenheid zonder problemen het kantoor.

De dames van het team bereiden zich voor op het kinderwerk
Als de volgende morgen de rest van het team binnenkomt vraag ik hoe het met ze gaat. “De zon schijnt en er was vannacht geen drone aanval, wat wil je nog meer!” lacht Snezhana. Maar achter haar lach gaat meer schuil. Haar vader zit in het leger net als haar man waar ze in het begin van de oorlog mee is getrouwd. De bruiloft is niet gevierd. Met haar zus Angelika is Snezhana verantwoordelijk voor het kinderprogramma in de dorpen. Samen met Nastya, een psychologe, wordt het programma voor morgen voorbereidt. Nastya is sinds september bij het programma betrokken. “In het begin hebben de kinderen aan mij moeten wennen. Maar inmiddels zijn ze meer open en komen ze naar mij toe met hun vragen”.
De afgelopen weken is het in Odesa relatief rustig geweest. Maar in de omgeving zijn regelmatig drone aanvallen gericht op de energievoorzieningen. Elektriciteit wordt volgens een schema gegeven. In de dorpen is geen gas en zijn mensen afhankelijk van brandhout voor de verwarming. En dat is kostbaar. “1 kuub brandhout kost ongeveer € 50. Als je zuinig bent kun je daar een maand mee stoken. Als je bedenkt dat sommige bejaarden een pensioen van nog geen € 90 hebben dan is deze ondersteuning heel hard nodig.” vertelt Tanya. Mission Possible is gestart met een winterprogramma. Naast brandhout worden er ook voedselpakketten uitgedeeld.

Boodschappen doen bij de groothandel
De volgende nacht klinkt er wel luchtalarm. Er is een drone aanval. Maar gelukkig niet in de buurt van het kantoor en we hoeven niet naar een schuilplaats. ‘s Morgens rij ik met Dima naar een groothandel om voedselproducten op te halen. Komende week worden daarvan voedselpakketten samengesteld. Direct na de middag vertrekken we naar de dorpen Mayori en Kagarli. In deze dorpen heeft Mission Possible al jarenlang een programma voor de kinderen. En met het uitbreken van de oorlog is dat alleen maar geïntensiveerd. Veel kinderen hebben een vader of broer aan het front of erger een vader of broer die wordt vermist of is omgekomen. Daarom is er in het programma zowel voor de kinderen als voor de vrouwen aandacht voor traumaverwerking.

Op de kinderbijbelclub
Snezhana, Angelika en Nastya worden door de kinderen hartelijk begroet. Zij zijn duidelijk blij hen weer te zien. Het programma begint met een spel buiten waar de kinderen zich uitstekend mee vermaken. Daarna is er een programma binnen. Dat begint met een Bijbels thema. Het valt mij op hoe actief de kinderen hier aan deelnemen. Daarna iets creatiefs. Nastya heeft een opdracht bedacht met kleuren en emoties. Elke kleur staat voor een emotie en kinderen mogen een kleur voor hun handwerkje kiezen die bij hun emotie van de afgelopen week past.
Het is al donker als wij afscheid van de kinderen nemen en weer richting Odesa gaan. Morgen reis ik naar huis. Snezhana, Angelika en Nastya gaan weer twee dorpen bezoeken. Dima gaat brandhout uitdelen. Het werk gaat door. En dat is hard nodig. Voor deze kinderen is het programma een van de spaarzame lichtpuntjes waar ze telkens weer naar uitkijken.
Juist in deze lichtpuntjes wordt zichtbaar wat Gods liefde in de praktijk betekent: eenvoudige daden van trouw en zorg die hoop geven aan wie leeft in angst en onzekerheid.
